republika ruchu

Dzisiejszego dnia czekało mnie więcej pracy niźli w tygodniu ubiegłym. Dosłownie co chwila pojawiał się jakiś klient. W sumie to nawet lepiej. Dzień przeminął dosyć szybko, zaś pod jego koniec nie czekali na mnie żadni zionący specyfiką ziomale. To akurat stawiało dzień do tych bardziej udanych. Drzwi szklane tego mojego miejsca pracy były czyściutkie. Widać, że szefowa, albo któryś z pracowników czyścił je jeszcze w weekend. Przygotowania do kolejnego egzaminu oraz korków obiecanych Monice zostawiłem na dzień następny. Dzisiejszego wieczora chciałem jedynie odpocząć. Kulturoznawstwo nie należy do specjalnie ciężkich przedmiotów, dlatego śmiem twierdzić, że przyuczenie się na egzamin nie zajmie mi zbyt wiele czasu. Na pewno opanowanie pewnych tematów nie będzie szło tak topornie jak opanowywanie łaciny.  Przeczytaj resztę tego wpisu »

Wcale nie myliłem się w związku ze zestresowanymi studencinami czekającymi każdy na swoją kolei przed pomieszczeniem, w którym miało odbyć się zaliczenie. Wyjąłem zeszyt z notatkami i powtarzałem sobie ze spokojem materiał. Prawidłowo to ująłem, ponieważ uczyłem się dużo wcześniej tego wszystkiego. Rektor zaczął przywoływać poszczególnych studentów. Obowiązywała kolejność alfabetyczna. Wchodziłem jako ostatni, więc miałem tym lepiej. Miny znajomych mi poniekąd ludzi były co najmniej śmieszne. Gorączkowali się w najlepsze. W taki oto sposób wyszła jedna osoba – wszyscy momentalnie zaczęli się podpytywać jak było. Najczęstszą odpowiedzią było „ ciężko” albo „ tragicznie”. Przywoływane były następne osoby. Wychodziła jedna osoba, wchodziła od razu następna. Kolejka sukcesywnie się zmniejszała a napięcie stale rosło. Z tego co się dowiedziałem nie zdały dwie osoby, parę osób zaliczyło cudem na trzy, a szczęściarze zyskali aż cztery. Po upływie półtora godziny zostałem przywołany do pomieszczenia. Wszedłem i usiadłem przy rektorze. Widać było, że egzaminator chciał jak najszybciej zakończyć ten egzamin. Zaczął zadawać mi pytania związane z historią Starożytnego Bliskiego Wschodu i Egiptu. Opowiadałem o połączeniu przez Menesa Dolnego i Górnego Egiptu , a także o dziejach tego państwa. Przeczytaj resztę tego wpisu »

Droga do rodzimego Międzychodu zajęła nam około dwóch godzin. Po drodze czytałem notatki z kulturoznawstwa. W przyszłym tygodniu to właśnie za ten przedmiot będę zmuszony się wziąć. Kultura ludów starożytnych nie jest specjalnie trudna. Powiedziałbym nawet, że jest ciekawa. Mateusz dostał wiadomość od Marcina. Zgodnie z jej treścią wszyscy zbierali się już na rynku. Byłem przekonany, że odrobinę się spóźnimy.  Okna autobusu ukazywały nam coraz mroczniejszy widok. Mroczny, ale wciąż jednak piękny. Nasze Noteckie lasy prezentują klasę samą w sobie. Świetnie to wygląda zimą. Patrząc na te obrazki aż chce się wziąć dobry aparat i porobić jakieś zdjęcia. Zamyśliłem się na jakiś temat, ale……już nie pamiętam konkretnie na jaki. Z zamyślenia wyrwało mnie zwalnianie autobusu w Kwilczu. Wysiedliśmy na Kościuszki. Szliśmy w kierunku rynku. Mięliśmy nadzieję, że natkniemy się tam na czekającą ekipą. Nic jednak z tego, bowiem nikogo tam nie zastaliśmy. Nikt też specjalnie nie pisał i nie dzwonił. Z wysłanej przez Marcina wiadomości wynikało jasno, że punktem zbiórki będzie rynek. Oprócz kilku bujających się „ worków” nie było nikogo z naszych. Mateusz nie miał zamiaru tego wieczora za dużo pić. Logicznie myśląc ja również nie powinienem. Ludzie z naszej ekipy wolą inne trunki niż piwo. Mateusz wprost przeciwnie. Przeczytaj resztę tego wpisu »

Praktycznie do końca tygodnia siedziałem przy łacinie próbując ją w jakimś sensownym stopniu pojąć . Coś niecoś oczywiście pojąłem, choć  nieco  nerwów na tym zeżarłem. Zakupiony przeze mnie Bilobil to faktycznie pic na wodę fotomontaż.  Zakup tego pokroju suplementów to zdecydowane marnotrawstwo pieniędzy . Ekipa zdążyła się mniej więcej zorganizować odnośnie spotkania u Dodga. Praktycznie wszyscy prócz Alvarra pojawią się na niej. Wyjątek spędzi praktycznie całą sobotę w Poznaniu. Za pewne   chce  spotkać się ze specyficznymi ludźmi z półwiejskiej. Cóż. Jego sprawa. W piątek nastąpiły ostatnie przeszlifowanie materiału, przypomnienie sobie wiedzy zdobywanej w ciągu całego tygodnia. W pewnej  części obawiałem się tego, iż padną pewne trudniejsze pytania, z którymi miałbym większy problem . Nie ma co się dziwić. To pierwsza zaliczana przeze mnie sesja. Następnym razem będzie lżej. Przed wyjazdem do Poznania wsłuchiwałem się w muzykę Rotting Christ . Co ciekawsze zespół ten w ramach świeżo wydanej płyty odbywa dwutygodniową trasę koncertową. Przeczytaj resztę tego wpisu »

Poranek zaczął się dla mnie powtarzaniem i przyswajaniem łaciny . Musiałem ją po prostu w większej części opanować. Mam nadzieje, że mój wkład się opłaci.  Moja radość będzie nieopisana, gdy moja praca zostanie oceniona na dostateczną chociażby . Około południa zrobiłem sobie przerwę w nauce szykując się do pracy , a także  idąc do niej.  Tym razem w sklepie obyło się bez żadnych sensacji. Przesiedziałem swoje i odeszłam. Po krótkim odpoczynku wyjąłem ponownie książki i zeszyty,  żeby  dalej zajmować się nauką. Wyłączyłem komórkę  , a także  odłączyłem domofon. Chwilę takie jak ta wymagają pełnego skupienia i spokoju  i ze względu na to nie życzyłbym sobie żadnych gości . Nikt za mnie egzaminu nie zda. Ślęczałem nad książkami dość długo. Oczy zaczęły mi się kleić, zaś stopniowo z czasem wiadomości nie wchodziły do głowy. Cieszącym wydaje się to, że zrozumiałem coś czego za cholerę nie mogłem wcześniej pojąć. Uznając, że niczego już więcej nie przyswoję  doszedłem do wniosku , że oddam się relaksowi. Ze względu na porządek na swoich półkach bez zbędnego problemu znalazłem to czego chciałem. Na marginesie dodam, iż jestem człowiekiem na ogół dbającym o porządek. Wszystko- dosłownie każda rzecz ma swoje miejsce.  Właśnie dzięki takiemu stanu rzeczy nie muszę wcale przewracać domu do góry nogami tylko po to , żeby znaleźć płytę bądź książkę . Przeczytaj resztę tego wpisu »

Już w środę zajmowałem się kontynuacją wałkowania przed sesją zimową . Pierwszy egzamin przypada na niedzielę, więc nic innego nie robiłem jak tylko ślęczałem nad książkami  , a także  notatkami. Musiałem  prawidłowo  się przygotować.  Nie powiem, żeby przystąpienie do poprawki było czymś co dalece mi się uśmiechało . Nie martwiłem się o historię Bliskiego Wchodu. Moją piętą achillesową była łacina. Muszę na nią uważać. Z tego tytułu bardziej skupiłem się właśnie na tym antycznym języku. Egzaminy na uczelni to nie klasówka w podstawówce – trzeba się sporo wysilić,  by  zyskać jakąś pozytywną ocenę.  Zestresowany student ima się  przeróżnych  środków, które pomogą zyskać siły do dalszej nauki  albo  pobudzą nieco szare komórki. Jedni chwytają za yerba mate, drudzy zaś po inne specyfiki. Postanowiłem przejść się do apteki ( oczywiście, że niedorzeczne, ale jakkolwiek by to niedorzeczne nie było przewietrzyłem się dzięki czemu lepiej przyswajałem wiedzę ). Przeczytaj resztę tego wpisu »

Po zakończeniu swojej zmiany zacząłem iść wprost do domu .   Moim priorytetem na ten moment był pełny relaks po pracy .  Jednak nie dane mi było wrócić do domu od razu po pracy. Idąc prosto do domu minąłem zupełnie nieświadomie Ewelinę  , a także  Marcina. Nie zauważając ich minąłem ich bez żadnego słowa. Będąc już na Lipowcu odebrałem od nich telefon. Zamierzali się ze mną jeszcze spotkać . Dali znak, że siedzą w Veronie i czekają na mnie. Peszek. Nie miałem szczerze mówiąc ochoty do  spotkań . Byłem zmęczony. Było zimno, że już nie wspomnę, iż wygłodniałem w pracy. Wypadało jednak się cofnąć i do nich dołączyć.  Jeszcze po drodze musiałem trafić na tych inteligentów co potraktowali sprayem drzwi szklane mojego miejsca pracy.  Nie pojawiły się poważniejsze komplikację z racji ich spotkania na swojej drodze . Wydzierali się jedynie tym swoim charakterystycznym dla krawężnika żargonem. Przeczytaj resztę tego wpisu »

Chwilę popisałem z kolesiem, u którego planujemy imprezować w sobotę . Do tej pory organizowane były kameralne spotkania w parę osób przy piwku, na które zwykle nie miałem albo siły, albo ochoty, albo czasu. Nierzadko i jedno, i drugie, a także trzecie naraz.  Od dosyć dawna nie widziałem większości dobrych znajomych mieszczących się pod jednym dachem bądź w jakimkolwiek innym miejscu .  Pamiętam, że w dawniejszych czasach przy podobnych okazjach było naprawdę pamiętliwie i posiadam wiele ciekawych wspomnień z nimi związanych.  Właśnie dlatego z całą pewnością pojawię się u Marcina na chacie. Słuchałem czegoś spokojniejszego. Właściwie to w jakiś tam sposób natrafiłem na stronę poświęconą Tomaszowi Beksińskiemu. Kim jest ta postać ?  Mówiąc już o Beksińskich należałoby przyznać, że posiadał swój świat i swoje kredki .  Szeroko znany jest ze względu na audycje, które prowadził w Radiowej Trójce. To dzięki niemu Polacy mięli szanse poznać takie zespoły jak Lacrimosa czy XIII Stoleti.  Zapoznał młodych ludzi w kraju z muzyką gotycką zarażając ich nią. Właśnie jego audycją zawdzięczamy początek rozwoju kultury gotyckiej w naszym kraju .  Przeczytaj resztę tego wpisu »

Niewiele brakowało, a skończyłbym na ziemi ze względu na to jak jest ślisko . Droga do pracy była niezbyt  przyjemna. Wkrótce znalazłem się w sklepie.  Kolejne cztery godziny upłynęły mi pod znakiem obsługiwania klientów przy ladzie . W przypadku, gdy ruch bywa  pokaźny  czas upływa mi generalnie szybciej niż wtedy, gdy ruch jest mniejszy.  Najwięcej jest pracy przed weekendami  , a także  świętami, zaś w takie dni jak dzisiaj różnie. W związku z tym, że poniedziałkowe popołudnie przywitało mnie rzadkim obsługiwaniem przy ladzie stałem sobie czytając  „ Mystic Art.”  Tego rodzaju prenumeraty kupuję często, by wiedzieć co dzieje się konkretnego na rynku muzycznym.   Parokrotnie robiłem sobie w tym przerwę, by obsłużyć kupujących ludzi . Gorzej jest pracować późnymi wieczorami,  bo  wpadają czasami  nawaleni kolesie – nierzadko agresywni. Należy się z czymś takim liczyć. Mniej więcej około godziny 18.00 drzwi szklane otworzyły się ukazując postaci dwóch niekoniecznie trzeźwych małolatów.  Można było zauważyć przed sklepem kilku ludzi . Przeczytaj resztę tego wpisu »