W taki sposób spędziłem cały ten wieczór. Właściwie to zbyt wiele to ja z niego nie miałem, ale cóż.  Zadzwoniła do mnie Monika. Jak się chwilę później okazało chciała się upewnić czy odczytałem wiadomość na naszej klasie i czy nie mam nic przeciwko. Podała mi dość interesującą wiadomość. Z tego co zrozumiałem zaproponowała mi przewaletowanie na akademiku  u jej kumpeli. Bravo. Jako osoba podejrzewam, że inteligentna odgadnęła zapewne, że mogę mieć trudności ze znalezieniem kąta do przekimania. Wiadomo jak jest. W najgorszym razie czekała by mnie noc na pekapie, a to z kolei wcale mi się nie uśmiecha. Dobrze, że do mnie zadzwoniła. Potwierdziłem swoją obecność w akademiku tej nocy. Siedziałem tego wieczora do północy, by położyć się ostatecznie spać.

Męczył mnie i męczył. Pytania jednak nie były takie wcale proste jak to sobie wyobrażałem. Suma sumarum zakończył  uroczyście drapiąc się w swoją łysinę. Chwilę myślał nad moim indeksem wpisując mi ocenę dobrą. W pełni usatysfakcjonowany odszedłem. Miałem jeszcze godzinę przerwy, zaś później zajęcia z kulturoznawstwa. Błądziłem więc po najbliższej okolicy. Przystanąłem przy jednym sklepie. Przyciągnęła mnie oczywiście wystawa sprzętu muzycznego w dość przystępnej cenie.  Ciekawe jak ma się cena do jakości. Sklep ten posiadał prócz przyciągającej wystawy pomysłowo wzorowane drzwi szklane. Szkło było różnokolorowe. Wyglądało to prawie jak witraż. W ciągu dnia musi to interesująco oświetlać pomieszczenie. Odszedłem do kawiarni, w której zamówiłem kawę. Szczerzę mówiąc czułem się senny. Nie wyspałem się jednak. Dobrze, że po wczorajszej imprezie nie czułem żadnych innych niekorzystnych następstw.  Próby udzielenia odpowiedzi na trudne pytania na pełnym kacu były by prawdziwym bolesnym wyzwaniem. Degustując kawę Jacobs czytałem notatki z wczorajszych zajęć.  Czas mijał korzystnie-szybko – być może to sprawka tego, że byłem czymś zajęty. Po dopiciu kawy odszedłem od stolika i opuściłem kawiarnię, by kierować się bezpośrednio na uczelnię.

Czyżby praktyki ? Stupa- bo tak nazywamy Mateusza przystąpił do wyboru jakiegoś piwka. Wybrał lecha i podszedł do lady. W międzyczasie drzwi szklane otworzyły się, zaś przed nami wyrósł pewien dość znany mi jegomość. O ile dobrze sobie przypominam to koleś, który pluł się pod sklepem na mojej zmianie. Cholera. Spojrzał się tak jakby coś sobie przypominał. Mogło być bardzo nieprzyjemnie, więc chciałem jedynie znaleźć się już na miejscu, albo chociażby w jakieś rozsądnej odległości od tego kolesia. Nie wiadomo tez czy był sam, czy może czekali na niego „ziomale”.  Wychodząc z żabki powiedziałem Mateuszowi o tym kolesiu. Niebezpiecznie mogło być, więc postanowiliśmy się nieco oddalić. Jak prawidłowo wykalkulowałem ziomale rzeczywiście stacjonowali na rynku przy rybaku i wyglądali jakby się na coś przygotowywali. Zaczęli na nas wrzeszczeć. Z jednym łosiem bym sobie poradził, ale nie z 5. Błyskawicznie dostaliśmy buta. W ciągu zaledwie krótkiej chwili znaleźliśmy się nieopodal podstawówki. Dostaliśmy następnie telefon od Marcina. Byli już u niego w domu i czekali na nas.

Mam nadzieję, że grecy zagrają kawałki z albumu „ Sanctus  Diavolos”  albo  „ Genesis”. Chętnie usłyszałbym na żywo „ Under The name of a Legion” , „ Nemecic”, „ Keravnos Kyvernitos”. Bilety na gig o dziwo nie przekraczać będą 40 zł. „ Świetnie . Słuchałem z namaszczeniem płyty „ Theogonia”.  Błądząc dwa tygodnie temu po Poznaniu natrafiłem na jakiś sklep muzyczny, którego drzwi szklane cieszyły się obecnością przywieszonego plakatu reklamującego „Aelo Tour 2010”. Z zakupem najnowszego albumu zaczekam za do kwietnia. Album „ Aelo” postaram się nabyć w Empiku. Dlaczego tam i właśnie w kwietniu, skoro płyta ujrzeć ma światło dzienne 15 lutego ? Właśnie w Empiku pojawi się Sakis Tolis wraz ze swoim bratem Themisem oraz pozostałymi frontmanami  legendarnego Rotting Christ. Posiadam nadzieje, że ktokolwiek z grupy RC podpisze mój świeżo zakupiony krążek . Podpisany album nabierze wartości kultowej. Pozostawało mi coraz mniej czasu do wyjścia. Dopiłem kawę, coś zjadłem i zacząłem szykować się do wyjścia.

Znakomite  dzieło. Bez dwóch zdań. Widziałem już ten film kilka razy, ale nie mam żadnych oporów, aby  wrócić do tego filmu jeszcze raz.  Jakieś parę lat temu przemierzałem ulice Poznania w obecności swojej mamy . Przystanąwszy przy jakimś sklepie zauważyłem przez jego drzwi szklane półki wypełnione płytami. Postanowiłem wejść do środka i poszukać czegoś co można było by obejrzeć  albo  posłuchać. Szukałem i szukałem, aż natrafiłem na Pulp Fiction. Właściwie ten film polecił mi sprzedawca, więc wziąłem i kupiłem. Film nakręcony jest w sposób oryginalny. Przedstawione są różne historię – zarówno Vincenta i jego czarnego znajomego jak i  także  Butcha i jego przygodę z Marcellusem Wallacem. Drogi tych różnych bohaterów w jakiś sposób się stykają. Dialogi jakie są prowadzone po prostu mnie rozbroiły. To z pewnością bardzo dobry film. Godna pochwały jest również sama ścieżka dźwiękowa tego filmu. Po obejrzeniu tej produkcji nie siedziałem już zbyt długo.

Aptekarka poleciła mi Bilobil, którego wnet zakupiłem.  Po krótkim spacerku połknąłem pierwszą pastylkę. Mając nadzieję na to, że uda mi się opanować choć częściowo łacinę wziąłem się za jej wałkowanie.  Wyuczenie jej w niewielkiej części wymagało nie lada wysiłku.  Powinienem się cieszyć, gdyż czegoś się jednak tej środy nauczyłem . Jakby nie patrzeć zawsze coś. Mam jeszcze parę dni do egzaminu, więc mam nadzieje, że uda mi się opanować w szerszym stopniu wymagany materiał.  Po tak sporym wkładzie intelektualnym miałem prawo się w jakimś tam stopniu odprężyć . Nic tak mnie nie uspakaja jak mistycznie w jakimś stopniu brzmiąca Arcana. Puściłem ją sobie przed snem.

Od razu się do nich przysiadłem . Zamówiłem piwko i pizzę, skoro już znalazłem się w pizzerii. Zaczęliśmy rozprawiać na temat zbliżającej się imprezy. Opowiedziałem im przygody, które nierzadko mnie spotykają w weekendy. Marcin chciałby  częściej uczęszczać w przyszłości do Rozbratu. Ewelina chwaliła się swoim udziałem w kole teatralnym. Każdy czymś się praktycznie zajmuje. Marcin wraz z resztą ekipy był niedawno na jakimś koncercie w klubie Blue Note.  Mogą pochwalić się zdjęciami z tej jakże pamiętliwej imprezy . Mają zamiar pojawić się na Gothic Night pod koniec lutego. Atrakcją nadchodzącego wydarzenia ma być koncert Lilith, Vecordi , a także  Selaterion. Będę wtedy w Poznaniu, więc chyba się do nich przyłączę. Wymieniliśmy sporo anegdot, które nas rozśmieszyły. Fajnie też, że  Marcin ma chęci, żeby  zająć się prowadzeniem Zina. Trochę się tam zasiedziałem tracąc poczucie zmęczenia, które do niedawna posiadałem.  Oboje mnie odprowadzili. W domu byłem około godz.21.00

Pozostawił po sobie jednak ślad w umysłach tych wszystkich, którzy namiętnie wsłuchiwali się w jego audycję. W necie znajdują się jednak jakieś zapisy z audycji. Właśnie muzyka Closterkeller stanowiła tło do tego co czytałem na stronie jemu poświęconej. Anja Orthodox przyjaźniła się z Tomkiem Beksińskim przez dłuższy okres czasu. Parokrotnie przeprowadzał z nią wywiad w czasie swoich audycji . Następnego dna idąc do pracy zauważyłem, że drzwi szklane są ubrudzone sprayem.  Właścicielka sklepu wpadła w prawdziwą furię, gdy tylko zwróciła na to uwagę . Momentalnie zgłosiła to na policję. Nie minęło zbyt dużo czasu, by sprawcy zostali ujęci.  Nałożona może im być grzywna za niszczenie mienia,  albo też odpowiedzą za wandalizm. Przez cudzą głupotę moja praca polegała na czyszczeniu tych drzwi. Ogólnie szklane drzwi dosyć sprawnie się czyści. Nie było większych problemów ze zmyciem. Zajęło mi to około pół godziny. Zmarzłem na kość. Coś mi mówi, iż byli to ci sami, którzy kupowali tutaj alkohol wczorajszego wieczoru.

Sprzedaż nieletnim alkoholu czy papierosów zagraża mojej pozycji zawodowej. Mógłbym za to wylecieć finalnie z roboty, co popchnęłoby za sobą inne poważniejsze konsekwencje. Za coś trzeba się na tych zaocznych uczyć . Spytałem o dowód tożsamości. Tak jak myślałem nie otrzymałem go. Odmówiłem sprzedaży zgodnie z instrukcją. Dzieciaki coś pyszcząc pod nosem odeszły, zaś parę minut później słychać było pod sklepem głośne wyzwiska wypowiadane przez ich kolegów.  Po chwili drzwi szklane zostały otworzone przez dwóch wyrośniętych znajomych tamtych dzieciaków . Zaczęli coś szumieć obrzucając mnie stekiem wulgaryzmów. Zamiast sterczeć pod sklepem i zaczepiać normalnych ludzi za robotę by się pasożyty wzięły. Sami poprosili o towar, którego chcieli poprzedni klienci. Z pewnością byli pełnoletni. Jednego z nich kojarzyłem z podstawówki…był starszy o 2 lata bodajże. Podałem dwa wina, zapłacili i odeszli. Obyło się bez nieprzyjemności.  Jeszcze godzinę stałem przy ladzie . W spokoju udałem się następnie do domu.